بعد از دو سال اومدم . یک انگیزه داشتم که دوباره برگشتم ولی نمیتونم عنوان کنم ولی کسی که باعث شد بیام . برام خیلی عزیزه

سلام پدر
دلگیر مباش از دخترت اگر مانده‌است در راه.
بخاطر دارم خوب سه سال پیش را، وقتی عزم سفر كردی بی هیچ. آمدی به این غربت.
گفتی:"می‌روم،می‌آیی؟"
گفتم:"بمان، می‌آیم"
و نماندی و من ماندم. تو رفتی سه سال پیش .
گفتی:"نمان در این غربت"
می‌بینی پدر، می‌بینی كه مانده‌ام. توان رفتنم نیست.
هنوز هم التهاب آنروزها با من است و زمان، نبود تو را بیشتر می‌كند. كجاست عادت خاك؟ كجاست سردی‌اش كه مرا نمی‌گیرد. باور دارم كه هستی. هنوز منتظرم كه چشمان منتظر تو را ببینم، وقتی مسافرِ خانه تو می‌شوم. سایه مانده روی دیوار اتاقت غریب است و غریبی می‌كند. هنوز بغضم می‌شكند وقتی عقربه‌ها می‌رسند به ۵ صبح وقتی قلبت ایستاد و قامت بلندت ترك خورد...
سلام پدر
دلگیر مباش از من اگر بد شده‌ام این روزها. دلگیر مباش از من اگر بد می‌كنم با خود.
اینجا نشسته‌ای، روبروی نگاه من و نگرانی، می‌دانم.
می‌روم حرم به پای دل، كه پای رفتنم بسته‌است. درها به رویم زنجیر است، می‌مانم پشت قفل‌ها. و با آب مانده حوض وضو می‌گیرم!
می‌دانم بد شده‌ام تو می‌دانی و خدا و همین است كه تنها مانده‌ام بی تو.و همه چیز من چنان گم شده میان غبار، كه خود را هم نمی‌بینم.
روی از من مگردان در این لحظات نیاز.
هنوز هر سال زنده می‌شوی این روزها و می مانی تا پائیز سال بعد ‌كه باز هم ساعت در ولادت امام غریبان . ۵:00  صبح را نشان دهد و زنگ را بنوازد دنگ دنگ، در 2 آذر و من بلرزم تمام.

خواستم با این مشغله کاری و دیوانه کننده

هم خودمو تست کنم

 هم شما بی نصیب نشین.

که دیدم خدارو شکر هنوز سالم هستم

 و آلزایمر نگرفتم.

آخه از شما چه پنهون گاهی قاطی میکنم.

این قسمت که من کار میکنم

 اگه ۴ دست هم داشته باشم کمه

 چه برسه به مغزم که تا حال کم نیاورده

شاهکار کرده

آیا دچار آلزایمر هستید یا نه ..؟

گفتی سکوت کن

گفتم زین بعد فریاد خواهم زد

اندوه پاره های دل من شنیدنی ست 

                                      مدتهاست که دلم هوای تو را کرده .

 مدتهاست که چشمانم به هوای دیدار تو به در دوخته شده است.

خانه از بی تو بودن گلایه میکند و حیاط سرد و غمزده شوق دیدار بهار را ندارد .

میدانم که تو دیگر در کنارم نیستی و کاش از کنارم نمیرفتی.

از تو برایم جز قاب عکس روی دیوار چیزی نمانده .

کاش بودی و شعر تنهایی مرا  می شنیدی ...

شب را دوست دارم! چون ديگر رهگذري از كوچه

پس كو چه هاي شهرم نمي گذرد تا سر گرداني

 مرا ببيند . چون انتها را نمي بينم .تا براي رسيدن

به آن اشتياقي نداشته باشم شب را دوست دارم

چون ديگر هيچ عابري از دور اشك هاي يخ زده ام را

 در گوشه ي چشمان بي فروغم نمي بيند شب را

دوست دارم : چرا كه اولين بار تو را در شب يافتم از

 شب مي ترسم : تو را در شب از دست دادم. از

شب متنفرم ، به اندازه ي تمام عشق هاي دروغين

 با آفتاب قهرم چرا شبها به ديدارم نمي آيد؟

مدتی بود تو کوچه پس کوچه های  خلوت شب بدنبال جایی

 برای اقامت میگشتم. خیلی جاها رو دیدم  ولی اون  حسی رو

که میخواستم درش نبود. تا  اینکه  تو همون  کوچه ها  به  یک

 کافه  رسیدم.وقتی وارد شدم صاحب کافه بدون اینکه منو بشناسه

منو دعوت  کرد که پشت یکی ازمیزهای کافه اش بشینم.اون متوجه

شده بود که من چقدر نیاز به تنهایی دارم.برای همین تنهام گذاشت

 تا به مشتری های دیگه اش رسیدگی کنه. از نظر من اونجایی که

نشسته بودم.بهترین جای اون کافه بود.

میز کوچک و تک صندلی - درست کنار یک پنجره  و رو به کوچه 

خیس ازآب شدن برفها .

از اون روز تا به امروز  من مهمون اون کافه برفی هستم.

امروز تصمیم گرفتم از اونجا بیام بیرون و بیشتر از این

مزاحم صاحب کافه و مهموناش نباشم .

امشب  با اجازه صاحب کافه

مکانی ساختم  تقریبا" شبیه کافه برفی رویایی.

http://khalvatneshinkafee.blogfa.com/

امروز هوای غم  به  دنیا  چیره  است

چشمان خدا به رود  آبی  خیره  است

امروز   فرات  در  دلش   خون     دارد

گویی که خبر  زظلمی  ملعون    دارد

امروز      محرم       الخون         است

آغاز    ره   عاشقی    مجنون     است

امروز   حسین     پادشاه    آب    است

شاهی که لبش زتشنگی بی تاب است

امروز    زکنج    خیمه ها    غم     بارد

بازوی  علمدار  (( زقدا))     کم    دارد

امروز   فلک    به   دور   خود  تار   تنید

افسوس  که   چشم   حرمله  تار  ندید

امروز    زمین     هوای      باران   دارد

شاید  که  به  درد  تشنه  درمان دارد

امروز  دلم  به  خون  دنیا  تشنه است

درهای  سما به روی انسان  باز است

                                تو بارون که رفتی

                                 شبم زیرو رو شد

                                  یه بغض شکسته

                                   رفیق گلو شد

                                   تو بارون که رفتی

                                    دل باغچه پژمرد

                                       تمام وجودم

                                 توی آینه خط خورد

                                  هنوز وقتی بارون

                                    توکوچه می باره

                                       دلم غصه داره

                                         دلم بی قراره

                                 نه شب عاشقانه ست

                                      نه رویا قشنگه

                                      دلم بی تو خونه

                                       دلم بی تو تنگه

                                      یه شب زیر بارون

                                     که چشمم به راهه

                                      می بینم که کوچه

                                           پر نور ماهه

                                         تو ماه منی که

                                        تو بارون رسیدی

                                           امید منی تو

                                          شب نا امیدی

می دونم برنمی گردی

میدونی گریه یم گرفته....